شخصیت های جاغوری مطالب علمی مطالب عمومی معارف

پسلرزه های تهدیدها در نهادهای آموزشی چیست؟

تزریق ترس و وحشت در قلب دانش آموزان عامل عمده ی عقب ماندگی نهادهای آموزشی!

در جامعه ی سنتی که ما و شما در آن زندگی میکنیم مسلما شاهد عبور از یک حالت [کلاسیک] به حالت دیگر [دیجیتل] میباشیم که به این میگوید جامعه ی در حال گذار.
در جوامع که مردم از کلاسیک بودن به طرف دیجیتل شدن در حرکت هستند بدون شک فراز و نشیبهای زیادی را باید تجربه کرد، رنجها و زحمات بی شایبه ی را متقبِل شد تا برای فردای زندگی خود شمع فروزان را به ارمغان بیاورند.
نهادها چه آموزشی و چه غیر آموزشی در این نوع جوامع در تغییر دادن أفکار و اذهان عامه میتوانند نقش بسیار خوبی را بازی کنند که هم به مقاصد اصلی خودش [اقتصاد، سیاست، آموزش و…] دست بیابند و هم در به وجود آوردن جامعه ی ایده آل به موفقیتهای نائل آیند، اما چیزی که جای نگرانی میباشد این است که تعداد بی شماری از نهادهای شکل گرفته در جوامع در حال گذار مثل افغانستان و یا بیرون از آن در جهت پیشبرد منافع و مقاصد شان تلاش دارند تا از راه ترس و وحشت استفاده کنند که در نهایت باعث تضعیف و متزلزل شدن پایه های اساسی خود نهاد میشود.
نهادهای آموزشی [مکاتب دولتی و خصوصی، مدارس دینی و سایر کورسهای آموزشی و تقویتی دیگر] مثال زنده ی از این است که همواره پیشانه بر دیوار زده و چشمانش را به دلیل نداشتن خط مش مشخص در جهت رسیدن به أهداف نهایی شان از دست داده اند، اینها از جمله کسانی اند که کر گوسفند و کرکر رمه با بستن چشمانش دنیا را برایش تاریک کرده و پا در سیاه چالها گذاشته و مجبور به متقبِّل شدن خسارات هنگفت گردیده اند.
به عنوان مثال تهدید دانش آموزان در نهادهای آموزشی به #لت_و_کوب، #کم_نمودن_نمره و #پرخاشگری به آنان به دلیل عدول از قوانین آن مرکز، از سوی مدیریت نهادهای آموزشی مصداق عینی این موضوع میباشد که تاهنوز ترس و وحشت از این نهادها رخت سفر نبسته اند و با قدرت تمام بالای مدیران و سایر اعضای آنان حکمرانی میکند.
اگر ایجاد ترس و وحشت کارساز میبود مطمئنا معارف امروزی افغانستان و شماری از کشورهای دیگر مثل این کشور از لحاظ کیفیت در صدر جدول جهان قرار میگرفت، پس در صورت که تهدید شاگردان به لت و کوب، کم نمودن نمره و پرخاشگری به دلیل بی نظمی آنان ما را به نتیجه ی مطلوب نمیرساند نیاز است راههای دیگری را جستجو کنیم تا ما را به سوی پله های از موفقیت و نتیجه ی دلخواه سوق دهند.
به باور من کارکردن روی اذهان و أفکار دانش آموزان یکی از بهترین راههای میباشد که نهادها میتوانند با استفاده از این رویکرد خود را بر ستیغ از قله ها بیابند، اینان باید به عوض تهدید دانش آموزان، همان انرژی را صرف روح و روان شاگردان اش کنند تا طعم شیرین موثریت آنرا به زودترین فرصت بچشند.
مدیران باید فضای مرکز شانرا طوری مزین کنند که عدول از قوانین و مقررات و انجام هر آنچه که در داخل نهاد بی نظمی تلقی شود شاگردان و همه اعضای آن خودآگاه و یا ناخود آگاه از آن فاصله بگیرند و عمل به قوانین و لوائح ترتیب شده ی اداره آن را افتخار بدانند، اینجاست که مدیران و همه اعضای نهادها توانسته اند حداقل مسئولیت اصلی خود را به صورت درست و معقول در قبال جامعه ی خود انجام داده و خودش را هم به چکاد رفیع از موفقیتها احساس خواهند کرد.

  • Arash Aryan

About the author

مدیریت جاغوری نیوز

ار تباط با مدیریت وبسایت خبری جاغوری نیوز: / 0093797675981
Info@Jaghorinews.com

Leave a Comment